ÿþ<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> <html lang="nl"> <head> <meta http-equiv="Content-Language" content="nl"> <meta http-equiv="content-type" content="text/html; charset=ISO-8859-1"> <meta name="description" content="Frans Mombers correspondent in Frankrijk."> <title>Aankoop Loonse en Drunense Duinen door Natuurmonumenten. Aflevering 13. Correspondent in Frankrijk.</title> </head> <body><body leftmargin="180"><body rightmargin="280"> <br> <h1>Aankoop Loonse en Drunense Duinen door Natuurmonumenten</h1><h2>Aflevering 13. Correspondent in Frankrijk</h2><h3> <I>Jan van Iersel</I> </h3> <p> Nadat hij lange tijd niets meer van zich had laten horen stuurde Frans Mombers, die inmiddels verhuisd was naar Haute Savoie, in augustus 1936 een krantenartikel over het Zwitserse Nationale Park naar de verraste Van Tienhoven, die daarin een blijk zag dat 'Uw vriendschap voor ons en Uw belangstelling in de Vereeniging onverflauwd voortduren'. Het Zwitserse natuurpark mocht wat hem betreft met ere genoemd worden; door de grote medewerking van de overheid had men daar iets groots tot stand kunnen brengen. 'In ons land zijn de omstandigheden anders en de moeilijkheden grooter, maar, zooals U weet, wij trachten te doen wat maar mogelijk is en dat is ook niet overbodig in een tijd als deze, met zijn werkverschaffings-, ontginnings-, ruilverkavelings- en vele andere problemen.' De voorzitter maakte van de gelegenheid gebruik om Mombers op de hoogte te stellen van de aankopen van het laatste jaar in de Loonse en Drunense Duinen, waaronder de aandelen van Van Strijdhoven en Simons in de Onverdeelde Duinen. De voltooiing van het werk zou ongetwijfeld nog vele jaren op zich moeten laten wachten, 'want aan alle kanten is afronding en het wegnemen van enclaves noodig. Maar van den Roestelberg tot en met De Rustende Jager is thans vrijwel alles in het bezit van de Vereeniging, met uitzondering natuurlijk van de breede strook van Graaf d'Oultremont.' <br> Vervolgens zond Mombers een kaart van Zwitserland en prentkaarten van Genève, waarna de correspondentie langzaam weer op gang kwam. In december werd na een half jaar hooggebergte de standplaats Genève verwisseld voor Parijs. <br><br> Mombers aan Van Tienhoven, Genève november 1936: <br><br> 'Zeer geachte Heer van Tienhoven,<br><br> Dezer dagen zond ik u een boek, de boschwet 1827. Ik heb het eens ingezien. Daar het eveneens de bescherming en het herstel der bosschen behandeld en wel na het brandschatten en plunderen der revolutie van 1792 is het wel interessant. Temeer daar u aan internationale congressen deelneemt, is het zelfs leerzaam. Moge u er nu en dan een uurtje aangename en nuttige lectuur aan hebben. <br> Een bizonder geval van "monumentenzorg" wordt thans in de kranten vermeld. Na den oorlog kwamen tal van rijke amerikanen met hun yacht naar frankrijk en sleepten een heele bazar antiquiteiten naar hun schip. Daarentegen kwamen er enkele andere die er iets brachten, Carnegie, Rockfeller Jr. Deze laatste viel zóó in extase voor het Kasteel en park van Fontainebleau, dat hij vele milloenen schonk om het in den ouden stijl (park ontworpen door Le Nôtre) te restaureeren, alsmede de kathedraal van Reims, die tijdens den oorlog verwoest was. Men was een beetje confus met deze vorstelijke geschenken. Uit dankbaarheid schonk de regeering hem de kapel van Sint Hubertus om deze naar Amerika te vervoeren. Maar men had buiten den waard gerekend, in dit geval buiten de boeren die daar in den omtrek wonen en thans dag en nacht de wacht houden, hun kapel niet gestolen word.<br> Met beleefde groeten, hoogachtend,<br> Frans Mombers<br><br> P.S. Ik neem de vrijheid hierbij nog een privé aangelegenheid te vermelden. Mijne hoeve op Efteling met annex vruchtbaren gronden, hof en grooten boomgaard geheel omgeven door een beukenhaag is vrij van huur gekomen. Het is tevens ingericht voor burgerwoning. Weet u er bijgeval een geschikt pachter voor. De huurprijs is fl. 200 per jaar. Het zou ook kunnen dienen voor klein vacantieoord. Bij voorbaat besten dank. FM.' <br><br> Van Tienhoven aan Mombers, Amsterdam 12 december 1936:<br><br> 'Den Weledelgeboren heer Fr. Mombers<br> poste restante Annemasse<br> dépt. de la Haute Savoie<br> France<br><br> Hooggeachte heer Mombers,<br><br> Het verheugde ons bijzonder weer eens iets van U te hooren en uit Uw schrijven, dat ongedateerd was en eenige dagen geleden werd ontvangen, de overtuiging te putten, dat U met Uw gedachten nog steeds bij ons en ons werk zijt, al zwerft gij thans over den Europeeschen aardbodem.<br> Het is jammer, dat wij, als wij in de Loonsche Duinen zijn, niet meer van Uw gezelschap kunnen genieten, want ik zou nog gaarne eens met U, in oude herinnering, dit natuurmonument, dat tot de beste van onze vereeniging behoort, doorkruisen en Uw suggesties vernemen, die vroeger zooveel goeds hebben opgeleverd. In elk geval waardeeren wij het zulk een goed vriend in Waalwijk en omgeving te bezitten. De tijd vliegt en het is reeds eenige jaren, dat wij elkander niet zagen en uw afwezigheid brengt vanzelf mede, dat wij niet meer in Waalwijk komen en ook niet meer het gastvrije huis van Uw zusters hebben opgezocht.<br> Besten dank voor de toezending van het leerzame Code Forestier van 1827, waarin typische opmerkingen voorkomen en maatregelen worden genoemd, die men vroeger genomen heeft om het boschbezit te behouden. Bosschen zijn altijd een veel geliefkoosd onderwerp geweest voor regeeringsbescherming. Misschien hebt U in de couranten gelezen, dat ik een dezer dagen benoemd werd tot lid van den Boschraad en zoo kan ik in die officieele qualiteit misschien voor het boschbezit van Nederland waken, ofschoon het echte bosch langzamerhand wel geheel schijnt te verdwijnen uit ons land.<br> In Frankrijk troffen mij de berkenbosschen die ik hier en daar zag en indien U mij over de berkenbosschen in Frankrijk en over het gebruik van berkenhout nog eens iets mede kunt deelen dan houd ik mij daarvoor gaarne aanbevolen. Ook hoe men in Frankrijk oordeelt over de bruikbaarheid en het economisch nut daarvan.<br> Een aardig geval meldt U van de kapel van St. Hubertus, die naar Amerika zou verhuizen, doch die de Franschen met hand en tand thans trachten te verdedigen tegen de overplaatsing naar de nieuwe wereld.<br> U schrijft mij niet hoe Uw gezondheid is en of U langzamerhand geheel inburgert in "le doux pays de la France". De politiek van den laatsten tijd is nu niet erg aanlokkelijk en de geest van Rusland schijnt ook in Frankrijk te zijn doorgedrongen. Er gebeurt elken dag genoeg om spoedig het vorige te vergeten. De laatste week bracht Engeland ons in opschudding en Nederland maakt zich op om het huwelijk van Juliana tot een historische gebeurtenis te maken.<br> Wat ons werk betreft, zoo wordt dit steeds moeilijker, omdat het overal invretende kwaad der werkloozenzorg alle mooie natuurterreinen onder handen neemt om deze te veranderen in niets zeggende stukjes cultuurgoed, die dikwijls niet eens uit economisch oogpunt aanbeveling verdienen en dikwijls is het behoud als natuurterrein van grooter waarde voor het Nederlandsche volk dan de omzetting in arme boerenbedrijven. Ook de beken worden onder handen genomen en veranderd in kleine, rechte kanaaltjes en zoo gaat het maar door.<br> Ik weet niet of U de kleine brochure gelezen hebt, die wij uitgaven, met de voordrachten van de heeren Kentholt en Thijsse, die gehouden werden op den Monumentendag in 1935. Omdat U zich voor ons werk steeds zoo interesseert zond ik U een exemplaar als drukwerk toe. Merkwaardig zijn deze voordrachten, omdat zij doen zien, dat de goede ingenieurs en de natuurbeschermers niet zoover van elkander staan als men wel eens meent en dat met goed begrip voor elkanders werk heel goed overeenstemming kan worden bereikt.<br> Van Uw opmerkingen over de Efteling heb ik goede nota genomen. Ik zal eens informeeren hoe het staat met den eventueelen pachter en als ik eens in de Loonsche Duinen kom, hoop ik de Efteling eens te gaan zien.<br> Misschien voeren Uw wegen U in het voorjaar nog eens naar Holland. Vergeet dan niet, dat gij ons op de hoogte stelt van Uw reis, want ik zou het aardig vinden als wij elkander weer eens terugzagen. Op 6 Maart houden wij een vergadering van De Hollandsche Molen, op 20 Maart van Natuurmonumenten. Wie weet of U ons op een van die dagen niet komt verblijden met een ontmoeting.<br> Met vriendelijke groeten ook van mijn medewerker Drijver en al de andere U bekenden van kantoor,<br> Uw oud-medewerker en natuurvriend'<br><br> <HR SIZE="3" COLOR="purple"><br> <A HREF="aankoop13briefberk.pdf" TARGET="_BLANK">Brief 15 december 1936 (ged.).</A><br><br> <HR SIZE="3" COLOR="purple"><br> Mombers aan Van Tienhoven, Parijs 15 december 1936: <br><br> 'Zeer geachte Heer V. Tienhoven,<br><br> Ik ben heden in Parijs om mijn neef Lambert gelegenheid te geven de diverse zaken mondeling te behandelen die hij voor mij in beheer genomen heeft. Ik zie met belangstelling uw bericht tegemoet waarbij u wellicht een pachter voor mijne hoeve Efteling vindt. Wat uwe vraag omtrent berken betreft, zoo kan ik vooreerst hiervan een vage mededeeling doen. Zelf heb ik op mijn bezit twee perceelen berken. Ik meen er witte en zwarte berken zijn, het is een der zachtste houtsoorten. Indertijd werd mij dit hout gevraagd voor kruisboogschuttersvereenigingen.<br> De pijlen schijnen van een stalen punt voorzien te zijn, zij dringen gemakkelijk in deze houten schijf en worden er even gemakkelijk uit getrokken.<br><br> Daar het hout een korten draad heeft, zal het in de houtbewerking ook gebruikt worden voor de meubelfabricatie (hout verwerkt op draaibanken). Bij gelegenheid zal ik eens een bezoek brengen langs de Seine kaden in de oude wijken nabij de boulevards St. Germain, Michel en de notre dame. men is daar in het quartier latin. Het is niet onmogelijk ik in dien chaos van duffen boekenrommel iets vind. Naar mijn oordeel is berk onder de houtsoorten hetgeen aluminium onder de metalen is, d.i. zeer licht. Bij genoegzame cohesie zou het in aanmerking komen bij den bouw van vliegtuigen, houten vellingen, transmissieschijven. De adhesie op hout is sterker dan op metaal. Vandaar dat drijfriemen op metaal aan 't schuiven gaan, op hout niet. Voor Frankrijk is het centrum van den houthandel te Grenoble (Isère). Volgens de bladen zal dit département speciaal den boschbouw vertegenwoordigen op de wereldtentoonstelling. Er zal vooral aangetoond worden dat hout in z.g. syntethische essence kan worden omgezet en als krachtbron petroleum, benzine kan vervangen. Mijnheer Deterding heeft zich dus op tijd van de royal dutch teruggetrokken.<br> Met mijne gezondheid gaat het tamelijk wel. Ik leid een kalm, sober leven en bevind mij er goed bij. <br> Met beleefde groeten. Hoogachtend <br> Frans Mombers' <br><br> <IMG BORDER="0" SRC="aankoop13deparis.jpg" width="880" height="290" alt="Briefhoofd Café de Paris" title="Briefhoofd Café de Paris." HSPACE="10" align=left></a><br><P style="clear: left;"><br> Mombers aan Van Tienhoven, Parijs 16 december 1936: <br><br> 'Zeer geachte Heer V. Tienhoven,<br><br> Dezen morgen ontving ik uwe brochure en zal deze straks eens lezen. Hierbij eenige foto's van berken. Wat het nut of gebruik in industrie daarvan betreft, zoo is mij dit onbekend, omrede het geen courante houtsoort is. Ware dit wel het geval dat zou u een houtbreker uit Boxtel wel kunnen inlichten. Het kan echter heel goed zijn er b.v. een speciale papiersoort van vervaardigd wordt. Wellicht kan u een technisch bureau of de vragenrubriek van het weekblad Vraag en aanbod van dienst zijn, uitgever A.E. Kluwer te Deventer. Ik voor mij heb den berk steeds als een sierboom aangezien. Door zijn blankheid steekt hij scherp af tegen het donker groene en bruine van mast en heide en breekt de eentonigheid. Door zijn slankheid bezit hij gratie. Eigenaardig dezen boom tot een verschillend begrip kan bijdragen. Een treurberk zal op een kerkhof de verlatenheid en desolatie verhoogen; daarentegen aan den waterkant wanneer zijne afhangende takken tot in het water reiken; zal menigeen het als een idylisch plekje opzoeken. Door zijn klein spichtig blad geeft hij wel is waar weinig schaduw. Maar heeft er Guido Gezelle niet van gezegd En zonneplekken alomme kwamen dartel door het loover spelen. Een bizonderheid kan ik u nog mededeelen. Vindt men 's winters de sijsjes steeds op de elzenproppen, een oud jager heeft me eens gezegd hij in de magen der korhoenders steeds berkenzaad heeft aangetroffen. Een der reden dat dit prachtige oerwild zich nog in de duinen kan standhouden, om rede daar overal oude berken te vinden zijn. Onder geen enkele omstandigheid zou ik berk voor ander hout een plaats laten inruimen.<br> Ik wil u bij deze eens laten zien hoe bij sommige besturen het behoud van boomen sterk wordt doorgevoerd. Op den weg langs de zee van Nizza [Nice] naar Monte Carlo heeft men een groven den behouden. Even buiten Nizza tegenover den mont boron. Hoewel de weg er smal (gedeeltelijk heeft men de rotsen moeten wegkappen) en het verkeer er druk, staat hij midden op den weg. Er zijn in nizza twee pleinen met als eenig monument een groven den. Het eene heet place du pin bij het andere staat een groot gebouw, waarin gebeiteld staat Palais du pin. Het behoeft voorzeker geen vereering te worden nochthans hakte men op een pleintje een prachtigen berk om. Wat kwam er in de plaats. Een marmeren zuiltje met inscriptie waaromheen een cementen bassin omgeven door bloembedden en een hekje. Allemaal heel prachtig en keurig als op een chocoladeplaatje.<br> Ik dwaal misschien iets van mijn chapiter af maar nog een frappant staaltje wat een boom in het leven van iemand kan uitbeelden. Josephien Baker die hier haar triomphen viert in de folies bergères en Casino de Paris een der meest gevierde artisten die er zijn, heeft kort geleden een reis gemaakt naar New York om de Haarlemwijk waar zij debuteerde 'haar' negervrienden op te zoeken. Maar het eerst wendde zij haar schreden in dien jordaan naar een pleintje waar zij als kind onder een ouden boom gespeeld en opgegroeid was. Maar den boom was weg. Zooals zij aan een journalist zei: Het was of men mij iets ontstolen had, ik vond een leegte en begon er bij te huilen.<br> U schrijft dat de waterstaatsingenieur en uwe vereeniging niet zo ver van elkander staan om het landschapsschoon te behouden, zeer goed, maar zij die aangesteld zijn om over het stedenschoon te waken was het te wenschen ook met u hand aan hand gaan. Tegenwoordig staat de wereld in het teeken der sport. Wellicht zult u nu en dan in Zwitserland aan berg en skisport doen. Zelf heb ik nu zes maanden tusschen het hooggebergte gezeten. Ik zend u hierbij een kaartje van deze streek. Er zijn enkele centra's zooals Chambiry, dix-les-bains, Annecy, Evrain-les-bains maar de voor de ski-sport is Chamonix het meest aangewezen. Het ligt aan den voet van het massif du mont Blanc, want dit is geen alleenstaande berg maar een alpengebied van 3000 à 4000 meter hoogte met als hoogtepunt de Mt. Blanc 4810 m. Dit alles is op het kaartje te zien. <br> Gedeeltelijk op fransch ged. italiaansch ligt daar de bekende Mt. Gr. St. Bernard [Grand-Saint-Bernard] het hospice met de hulpvaardige kloosterlingen bij gestaan door de vermaarde St. Bernardshonden ter opsporing van verdoolden en verongelukten. U zult gelezen hebben dat verleden week een vliegtuig van de lufthansa is neergestort, dat was hier n.m. in de buurt van Salanches. In een sneeuwstorm op 2200 m. vloog het zich te pletter en gleed nog 300 m. langs den berg omlaag zich bedelvend onder een sneeuw avalanche. Na heel wat inspanning haalde men er zes lijken onder uit: 4 duitschers en 2 spanjaarden. De bladen hebben dit jaar heel wat bergongelukken vermeld en hierbij eenige foto's van het noodlottig einde van twee geboren amsterdammers beiden 30 jaar. Hij, Zijlmans had een post te Brussel aan het musée d'histoire naturelles, zij Mevr. Declerfayd geb. van Emminckhoven. Hoe komt deze jonge menschen zich in den afgrond gestort hebben. Het is zooals men meermalen leest "la folie de la montagne" dat hen aangegrepen heeft. De slachtoffers komen gewoonlijk uit steden of vlak land zich ineens in het hooggebergte verplaatsen en zich niet aansluiten bij ervaren alpinisten, goed uitgerust, een vastgesteld program hebben en begeleid door krachtige gidsen. De geschiedenis is meermalen deze. Ze trekken er alleen op uit. Aanvankelijk komen ze onder betoovering van de plechtige stilte van het woud, zijn opgetogen bij de bruischende bergstroomen, bewonderen de grootsheid van het panorama. Na een paar dagen bereiken ze een chalet op ongeveer 3000 m. Nu verandert de zaak, het wordt er koud en ruw, onherbergzaam, de plantengroei houdt op, geen wegen, niets, ze zijn alleen in het gebied der eeuwige sneeuw, waar schril en scherp de naakte rotsen uitsteken. Tegenover deze geweldige groote natuur voelen zij zich nietig, hulpeloos, verlaten, ze rusten wat uit op een rotsblok, eene leegte omringt hen. Wolkenflarden hangen tegen de rotsvlakken die loodrecht in de diepte afdalen. Een angst overvalt hen, den normalen gedachtengang wordt verbroken, ze komen als in een hypnose, ze willen weg maar het is of een onzichtbare macht hen naar het ledige trekt. De ruimtevreesbacil heeft hen te pakken en ze worden een prooi de la folie de la montagne. <br> Men heeft vrouwen in het dal gebracht, die zich daarboven aan een boom hadden vastgeklampt, zich op den grond wierpen, niet meer durfden loopen. Het zijn personen die door de schreeuwende reclame van spoor en autobus Mijen worden aangelokt zich in de stad wát kranig vinden in hun sportcostuum, maar geen besef hebben wat hen daarboven wacht. Maar om op de twee verongelukte amsterdammers terug te komen, dit drama was nog niet ten einde. Toen hun lijken ontdekt waren, begaven zich vier mannen langs touwen in den afgrond, maar helaas, een steenmassa die men op 1000 M³ schat, raakte los en bedolf de redders. Is het bij ons nu en dan de waterwolf die veel vernield, ook het gebergte eischt zijn offers. Ik zal thans uwe toegezonden brochure eens ter hand nemen, hetgeen wellicht een meer reposante lectuur zal zijn meer in overeenstemming met natuurbegrippen der lage landen. Intusschen beste groeten<br> Frans Mombers'<br><br> Van Tienhoven aan Mombers, Amsterdam 22 december 1936:<br><br> 'Geachte heer Mombers,<br><br> Voor Uw vriendelijk schrijven en litteraire ontboezemingen, welke U mij op 16 December zond, zeg ik U vriendelijk dank. Uw schrijven is een aardig mengelwerk van Uw ervaringen en overpeinzingen, die misschien bij een in den vreemde alleen rondzwervende sterker naar voren komt. Gij schrijft over zooveel onderwerpen, dat ik Uw brief niet op den voet kan volgen, maar het doet mij genoegen, dat ik de berken heb genoemd, omdat ik weet, dat deze zoo bijzonder mooi in Frankrijk zijn te vinden. Wij in Holland zijn de laatste tientallen jaren bijna vergiftigd door den aanplant van de gewone grove den, doch gelukkig is er kentering merkbaar en ook wij kunnen reeds op jonge berkenbosschen wijzen.<br> Van Uw zwerftochten ben ik niet geheel op de hoogte, want ik dacht, dat Gij in het zuiden van Frankrijk waart, en thans komt Uw schrijven uit Parijs. Vermoedelijk blijft Gij daar nu eenigen tijd, om dan in het voorjaar de rust en kalmte van Waalwijk en omgeving weer op te zoeken.<br> Als Gij wederom in onze buurt zijt, houd ons dan op de hoogte, want het terugzien van bosschen na eenige jaren is altijd een bijzonder aardige ervaring, omdat men dan plotseling den groei kan constateeren aan de verandering van het landschap.<br> Voor heden genoeg. De correspondentie groeit met den dag, doch ik wil niet eindigen zonder U een goede Kerstmis en een gelukkig Nieuwjaar te hebben toegewenscht, ook namens degenen op kantoor, die u bekend zijn.<br> g.d.U. <br><br> P.S. Hartelijk dank voor Uw kaart van Frankrijk en de mooie foto, die U mij gezonden hebt. Is het Uw bedoeling de kaart van Frankrijk weer terug te ontvangen?' <br><br> Van Tienhoven aan Mombers, Amsterdam 24 december 1936:<br><br> 'Geachte heer Mombers,<br><br> Den bijgaanden brief had ik nog niet verzonden toen Uw schrijven van 21 December mij bereikte, en ik wil dien niet wegsturen zonder U te bedanken voor de moeite, die u hebt genomen, om ons zoo volledig in te lichten over het gebruik van berkenhout in Frankrijk. Ik geloof, dat dat in dit hout voor triplex nog een groote toekomst is weggelegd, maar ik zal het helaas niet beleven, dat mijn aangeplante berken zoo zwaar zijn geworden, dat men mij hulde zal brengen voor de her-aanplanting op sommige gedeelten van onze terreinen met deze houtsoort.<br> Dank ook voor den catalogus, dien ik volgens Uw verzoek doorzend Dr. Thijsse.<br> Wat het boek betreft "Exploitation Commerciale des Bois", zoo ligt het niet op ons terrein dit aan te schaffen, en beter zou het thuis hooren in Wageningen in de Boschbouwbibliotheek; Bovendien is de prijs zoodanig, dat wij, als voorzichtige huisvaders over het wel en wee van onze Vereeniging, ons zulk een uitgave niet durven getroosten. <br> Nogmaals beste wenschen voor een goed jaar 1937, dat U weer in de Loonsche dreven moge brengen!<br> g.d.U.' <br><br> <IMG BORDER="0" SRC="aankoop13desomnibus.jpg" width="880" height="410" alt="Briefhoofd Café des Omnibus" title="Briefhoofd Café des Omnibus." HSPACE="10" align=left></a><br><P style="clear: left;"><br> Mombers aan Van Tienhoven, Parijs 1 januari 1937: <br><br> 'Zeer geachte Heer Van Tienhoven,<br><br> Uw schrijven heden afgehaald. Wederkeerig mijne beste wenschen voor 1937. Het is mij aangenaam te vernemen mijne inlichtingen omtrent berken Uwe waardeering hebben. Overigens is mijn schrijven over hetgeen ik meen uwe belangstelling kan hebben of van eenig practisch nut kan zijn. De kaart behoeft u mij niet terug te zenden. Mijne bedoeling hiermede was u als beoefenaar van berg en skisport aan te toonen, waar hiervan het centrum gelegen is n.m. te Chamonix. In dezen tijd worden zelfs aparte sneeuwtreinen in de richting ingeschakeld. Tevens geeft de kaart duidelijk aan de ligging van het massif du Mt Blanc. <br> Tevens heb ik aangetoond welke waarde ook een enkelen boom bij gemeentebestuur of privé daaraan gehecht kan worden. Immers om een voorbeeld te noemen, zoo legde een bestuur veel nadruk op een enkelen heibosch bij gelegenheid verkoop perc. Kuypers land v. Kleef, hetgeen dus de juiste mentaliteit van behoud bevestigd.<br> De overdaad der pinus sylvestris [grove den] aanplantingen is een gevolg dat levering met heele wagonladingen geschiedt van zg. plukmast tegen de enkele karren polmast waarmede men zich 30 j. geleden tevreden stelde. De statistiek zou wellicht uitwijzen de verhouding van 1000 : 100 000 is. Dat u bij uw leven geen hulde zal gebracht worden voor de goede resultaten der berkenaanplantingen is 's werelds loop, de gewoonte is immers de menschen voor hun geniale werken eerst na hun dood geprezen worden, in dit geval te meer daar het spreekwoord zegt: Wanneer het plantje is groot, dan is de planter dood. <br> Maar laten we liever het ingetreden jaar met blijdschap begroeten en bedenken dat reeds vele plantages onder uw bestuur aangelegd tot uitgestrekte bosschen herschapen, in welker takken de vogels zich nestelen en uit hun heldere keeltjes een danklied uitzenden; dit moet u meer waard zijn dan den lof der menschen na dit leven. Met beleefde groeten. Hoogachtend <br> Frans Mombers<br><br> P.S. Het zal mij aangenaam zijn te vernemen of u een of andere bestemming voor mijne hoeve Efteling gevonden. U weet als goede buur is het mijn wensch rust en orde in de hei bewaard blijft.'<br><br> De volgende brief van Van Tienhoven liet maandenlang op zich wachten. Nadat hij op 20 april samen met medewerker Eshuis een visite had afgelegd bij de familie Mombers in Waalwijk schreef hij naar Parijs om zich te beklagen over een zomerhuisje op Mombers terrein aan de westzijde van de provinciale weg. Op haar eigen bezit aan de overkant werden zulke huisjes door de Vereniging geweerd omdat - zoals een inwoner van Tilburg te horen kreeg - ' onze bosschen behouden moeten blijven als één groot ongerept natuurterrein, waarin tuinhuisjes kwalijk passen. Juist de alom verrijzende zomerhuisjes zijn een groote verontsiering van het landschap, die zeer zeker in onze bosschen niet toelaatbaar is, en dit zult U wel bij nader inzien toegeven, omdat het voor U, evenals voor elken natuurvriend, een genot is om althans in een paar gedeelten van ons land de natuur nog in ongerepten staat te genieten.' <br><br> Van Tienhoven aan Mombers, Amsterdam 26 april 1937:<br><br> 'Den Weledelgeboren Heer F. Mombers, <br> Poste Restante Centrale, <br> Rue du Louvre, <br> PARIS.<br><br> Zeer geachte heer Mombers,<br><br> Dezer dagen bezochten wij weer eens Uw vroeger domein, de omgeving van Loon op Zand, en wij verheugen ons er natuurlijk steeds in, dat, dank zij ook Uw jarenlange medewerking, daar zulk een uitgestrekt natuurmonument tot stand kon komen.<br> Het spijt ons altijd, als wij in het noorden van Noord-Brabant komen, dat wij U niet kunnen treffen, doch hoewel kort hebben wij in Waalwijk Uw zuster Uw broer en Uw neef ontmoet. Wij zijn er van overtuigd, dat Uw broer er naar streeft Uw terreinen goed te beheeren, doch het trof ons, dat bij de Efteling een zomerhuisje verrezen was, dat Uw broer daar heeft laten bouwen. Eén dergelijk gebouwtje misstaat daar natuurlijk niet zoozeer, doch het zou ons spijten indien ooit anderen gelegenheid gegeven werd zich daar te vestigen, voor vaste of tijdelijke bewoning.<br> Wetende hoe het landschap van die streek steeds Uw bijzondere belangstelling gehad heeft, meende ik U het bovenstaande te moeten melden, al vertrouw ik, dat U alle vrees omtrent event. exploitatie van Uw bezittingen bij ons zult wegnemen.<br> Met vriendelijke groeten,<br> Hoogachtend,' <br><br> <IMG BORDER="0" SRC="aankoop13edupont.jpg" width="880" height="365" alt="Briefhoofd maison E. Dupont" title="Briefhoofd maison E. Dupont." HSPACE="10" align=left></a><br><P style="clear: left;"><br> Mombers aan Van Tienhoven, Parijs 27 april 1937:<br><br> 'Zeer geachte Heer Van Tienhoven,<br><br> Nu en dan ontvang ik bericht over de hei onder L.o.Z. Het schijnt de bevolking der omgeving zeer toeneemt en dat het bezit der gronden westen prov. weg op een keerpunt gekomen is. U zult er voorzeker belang in stellen hieromtrent iets te vernemen. Al mijn bouwland is thans verpacht en aan hooger prijzen dan voorheen. Op den Horst Kaatsheuvel is nog een nieuwe parochie gesticht. Vooraf is het eerste werk geweest een aantal heiperceelen aan te koopen in de vonderakker (heide even ten N.W. hoeve v. L. om daarvan een sportpark te maken. Weldra bleek dit te klein. Mevr. E. schreef mij nadien men nog getracht heeft eigendom van haar te koopen. Haar vraagprijs was ’ 700 p. h.a. Dezer dagen zijn de heeren kapelaans bij ons geweest. Er is een nieuwe padvindersorganisatie gevormd van een 100 tal leden en daarvoor was een geschikt terrein noodig. Mijne hoeve met boomgaard staat nog leeg. Nu en dan komen er wel die ’ 2. p.w. willen verwonen maar mijn doel is het een of andere bestemming te geven a/e Vereeniging. Iets te verkoopen ben ik tot heden niet van plan, men kan het pachten. Er zal nog best een oogenblik komen dat uwe vereeniging een gedeelte dezer schoone landstreek bij het groote gebied wil voegen. Het zou mij werkelijk spijten wanneer ik u moest teleurstellen. Zoover noordzijde Efteling. Z-zijde van mijn bezit heeft notaris Schaap W.wijk eenen eigendom gekocht. Nu verneem J. v. Gompel zijne hoeve met bouwland 1.76.- h.a. te koop biedt. (noordzijde Kraanvensche straat, het geen grootendeels aldaar aan mijn bezit grenst. Mijn broer schrijft mij of ik idee heb de groote kapvlakte te koopen tegenover ingang westloon. Ik sta tegenover al deze berichten dubieus. Ik kan van hieruit de uitbreiding mijne terreinen niet behandelen. Zijt u van meening dat in de toekomst de vereeniging er belang bij heeft, dan is het nu nog niet te laat. U zult mij thans bereid vinden mijn complex Kraanven groot ± 15 h.a. aan u af te staan voor f 500 p.h.a. Dat kan dus niet z'oon reuzenbedrag zijn, ik ben zelfs bereid dit voorloopig onder uw beheer te laten tegen een rentevergoeding van 3½%. Het loopt langs den prov. weg vanaf de Kraanvensche str. tot even voorbij den weg naar de duiksche hoef (d.i. tegenover ingang westloon prov. weg) en ten zuiden langs de Kraanvensche str. Over het algemeen bestaat de grond uit oud bouwland met de schop gespit en beboscht door de heide Mij. Er zijn twee stukken bouwl. bij die ik meen verhuurd zijn voor ’ 30. Gebouwen staan er niet op. Wanneer u mijn voorstel in behandeling wilt nemen, kunnen details nader worden vastgesteld. Mijnen eigendom is vrij van hypotheek en ben alleen eigenaar. Ik meen Kad. L.o.Z. Art. 6729 secties I en D. Ik denk nog eenigen tijd hier te blijven, waarschijnlijk ga ik dezen zomer naar de zee, Normandië of Bretagne.<br> Met beleefde groeten. Hoogachtend<br> Frans Mombers' <br><br> <IMG BORDER="0" SRC="aankoop13labourse.jpg" width="880" height="240" alt="Briefhoofd Grand café La Bourse" title="Briefhoofd Grand café La Bourse." HSPACE="10" align=left></a><br><P style="clear: left;"><br> Mombers aan Van Tienhoven, Parijs 4 mei 1937: <br><br> 'Zeer geachte Heer Van Tienhoven, Amsterdam,<br><br> Uw schrijven van 26 apr. l.l. heb ik heden afgehaald. Het doet me genoegen te lezen U de oprechte vrienden niet vergeet en tevens persoonlijk de landstreek bezocht hebt, waar ik jarenlang een nuttig arbeidsveld gevonden heb. Betreffend de vrees van een exploitatie van mijn bezit dat hinderlijk zou kunnen zijn tegenover het gebied der Vereeniging wat daarvan te zeggen. U hebt altijd mijn goeden wil gezien en ben ten uwen opzichte niet veranderd. Maar een mensch is niet van ijzer, hij kan hulpbehoevend worden en er kunnen omstandigheden komen die in andere banen leiden. Elkaar te paaien met beloften is maar halve koek. Immers het leven is maar broos en kan u plotseling komen te staan tegenover geheel andere eigenaars. Ik zie maar een zeker middel dat is, dat u het koopt. Nochthans zeg ik u vooraf, ik een gedeelte voor mijzelf reserveer, dus niet verkoop, hetgeen onder bescherming der Vereen. zou kunnen gestald worden. Het is aan u mij dienaangaande voorstellen te doen. Ik had geschreven Mevr. E. ’ 700,- per h.a. gevraagd had. Dit is feitelijk miniem. Immers bij een voetbalwedstrijd heeft men het in één keer van de duizende entrees reeds terug. Maar al zou de Kerk er ook een Kerkhof van maken de M² wordt alsdan in plaats van zeven rooie centen, vijftig gulden met M² verkocht, dus een paar duizend procent winst. Wacht niet te lang, het leven gaat snel. Rien ne sert à courir, il faut partir à temps. [Het is niet nodig hard te lopen, men moet op tijd vertrekken.]<br> Misschien kan het volgende nog van eenig nut zijn. Ik meen in 1906 de gemeente L.o.Z. het tiendrecht kocht van den heer van L.o.Z. voor ’ 90.000 respectievelijk te betalen in dertig jaar door dit proportioneel op het grondbel. billet bij te schrijven. In 1936 zou dit dus afgelopen zijn. Nochthans wordt op mijn laatste grondbel. L.o.Z. de tiendrente 1937 nog vermeld. Zoudt u mij hiervoor kunnen inlichten. <br> Met het opruimen der traimrails prov. weg wil de provincie aan weerszijden boomen planten. Is het gebruik of gem. verordening nog deze boomen 2 meter van den privé eigendom moeten afblijven. <br> Tot slot hierbij een krantenuitknipsel, oppervlakkig een beetje fantastisch, maar 1 april is voorbij en de komkommertijd voor de krantenmenschen is er nog niet. onpartijdig kan ik in den wereld niets meer "blijvends" en tot nut der menschheid uitdenken dan de bescherming het behoud der natuur zelf, die in alles volmaakt en onveranderlijk is, in tegenstelling met alle menschenwerk. Zelfs al zou eene politieke omwenteling plaats hebben, wordt het nóg nationaal bezit verklaart, het blijft het erfdeel van het nederlandsche volk. Dien executeur testamentaire haalt zelf Roosevelt aan. Ik begrijp dat op een gewonen brief hij daarover heenblaast, maar wanneer hij een missive van den president kreeg dit voor hem een coup de theatre zou zijn. Mijnheer Roosevelt staat volstrekt niet zoover van het Brabantsche landschap af dan u wellicht meent. Zijn familie is afkomstig van Nieuw Vosmeer, een plaatsje in west n-brab! Dat stamhuis wordt nog steeds in eere gehouden en boven de deur in een gedenkplaat aangebracht. In het Kerkje zijn de Kronenlustres een geschenk der Roosevelt's benevens andere voorwerpen met inscriptie. In de boeken van den burgerlijken stand komen er ook de namen in voor. De burgemeester van N. Vosmeer was voorheen chef van politie te W.wijk tevens voorzitter van de politiehondenclub. Wanneer ik mij niet vergis wordt ieder jaar het groote concours gehouden op een terrein van uwe vereeniging, n.m. iets ten oosten der perceelen door Mevr. E. aan u geschonken (Loonsche Duinen Roestelberg). <br> Voor vandaag genoeg, ik zit hier tegenover de beurs waar een helsch lawaai uit opgaat en het moeilijk is zijne gedachten bij elkaar te houden.<br> Met beste groeten Hoogachtend<br> Frans Mombers'<br><br> <HR SIZE="3" COLOR="purple"><br> <A HREF="aankoop13krantdollars.pdf" TARGET="_BLANK">Krantenknipsel bij brief van 4 mei 1937.</A><br><br> Wat te doen met een erfenis van $ 4 miljoen waarbij als voorwaarde is gesteld dat de besteding van het geld de mensheid op een duurzame wijze moet dienen? Wie heeft een goed idee? <br><br> <HR SIZE="3" COLOR="purple"><br> <IMG BORDER="0" SRC="aankoop13aupetitduc.jpg" width="880" height="190" alt="Briefhoofd Café Au Petit Duc" title="Briefhoofd Café Au Petit Duc." HSPACE="10" align=left></a><br><P style="clear: left;"><br> Mombers aan Van Tienhoven, Parijs 6 mei 1937:<br><br> 'Zeer geachte Heer V. Tienhoven,<br><br> Van het courantenbericht, hoe interessant ook, zult u eveneens wel gedacht hebben, er veel kans is, een aprilgrap te zijn. Immers wanneer die mijnheer Morgan werkelijk een erfenis uit te deelen heeft, onder voorwaarde dit ten algemeene nutte en blijvend moet zijn, de oplossing niet moeilijk is, b.v. Het roode Kruis, het Leger des Heils, bescherming der vogels, behoud van het natuurlijke landschap enz. Gaat men te veel nadruk leggen op "blijvend" dan vervalt men in nonsens, immers alles wat leeft is veranderlijk en vergankelijk, het geld zelf dat hij uit te deelen heeft ontsnapt daar niet aan. Ik meen het ten naasten bij begrepen te hebben. Niet weinig menschen die een krant koopen, verdiepen zich urenlang ernstig met de oplossing van het Kruiswoordenraadsel met daarnaast de puzzle, waarin Vragen gesteld worden, waarin de lezer belang kan stellen; een goedkoope tijdpasseering dus. De voorwaarden der erfenis heeft hetzelfde effect alleen is die vraag met een verhaaltje omkleed. <br> Hoe staat het tegenwoordig met het ledental der Vereeniging, is dit geklommen of gedaald? In Zwitserland bedraagt dit 40.000, dus met betrekking tot de bevolking 1 : 100. In Nederland wellicht 1 : 600. Wat kan de oorzaak daarvan zijn, mogelijk het verschil der contributie in Zw. fr. 2. in Ned. ’ 2,50. Misschien is het ledental en daarmee de inkomsten wat op te voeren, door b.v. een apart tarief voor de padvindersorganisatie vast te stellen van ’ 1. (zonder het jaarboekje) Het zijn toch immers voornamelijk deze jonge mannen die aangewezen zijn voor hun oefeningen en tochten in hei en duin te verblijven in alle jaargetijden. Hun leger bedraagt in Ned. wellicht 50.000. Wat zegt u van dit idee! Met het getij moet men de bakens verzetten.<br> Vriendelijke groeten Hoogachtend<br> Frans Mombers' <br><br> Van Tienhoven aan Mombers, Amsterdam 15 mei 1937:<br><br> 'Waarde heer Mombers, <br><br> U moet niet denken, dat Uw brieven, die wij dezer dagen hebben ontvangen, niet onze volle belangstelling hebben, doch zij gewerden ons in een tijd, waarin het dusdanig druk is en het werk ons zoo over den kop groeit, dat ik geen gelegenheid heb gehad om nader op Uw schrijven in te gaan. Ik waardeer het zeer, dat U altijd met zooveel belangstelling aan ons denkt en ons op de hoogte houdt van Uw leven in den vreemde, doch het spijt mij steeds, dat wij niet meer kunnen profiteren van Uw terreinkennis en van mogelijke uitbreiding van ons bezit in de Loonsche Duinen, waar wij een der mooiste natuurmonumenten hebben geschapen.<br> Zoodra ik tijd heb, hoop ik naar Loon op Zand toe te gaan en Uw terrein nog eens op te nemen, om te zien of het mogelijk zou zijn, dat wij ons bezit aan den overkant van den weg uitbreiden. Ik moet U echter niet verheelen, dat het zeer moeilijk, zoo niet onmogelijk is om in deze tijden groote bedragen te besteden aan uitbreiding van onze bezittingen, die ons toch reeds heel veel hebben gekost. Ik zou niet weten hoe wij aan geld moeten komen, doch indien het moet, dan kunnen wij steeds een poging doen om met U, die zooveel voelt voor Natuurmonumenten, een regeling te treffen. Voor ons is het een vleiende gedachte, dat wij, mede dank zij Uw onontbeerlijke hulp, de Loonsche Duinen veilig hebben gesteld, maar het zou ons spijten indien door huisjesbouw of andere geneugten van den tegenwoordigen tijd, de ongerepte natuur zou profaneeren, en U weet hoezeer ik altijd bereid ben om te zien of wij niet een regeling kunnen treffen om althans nog een deel in den oorspronkelijken toestand te laten.<br> Ik vermoed, dat Gij deze maand nog wel eens overkomt naar laren en penaten [Romeinse huisgoden: De Laren waren beschermers van huis en gezin, terwijl de Penaten het gezellig huiselijk leven symboliseerden.], en doe mij dan het genoegen door mij even daarvan op de hoogte te stellen, omdat wij mondeling veel beter dan schriftelijk met elkander zouden kunnen spreken en de mogelijkheid onder het oog zien om tezamen nog iets van waarde voor Natuurmonumenten tot stand te kunnen brengen.<br> Ik ga de volgende week voor een dag of wat uit naar de vlootrevue van Spithead, doch ben in het eind van deze maand, den 24sten, weer terug.<br> Hopende, dat het U goed gaat en U, mede namens Uw andere vrienden van kantoor, hartelijk groetend, <br> Hoogachtend,<br> Gaarne de Uwe'<br><br> <HR SIZE="3" COLOR="purple"><br> Enkele andere krantenknipsels die Mombers naar Van Tienhoven stuurde, betroffen de onthulling te Chatillon-Coligny (in het Franse departement Loiret) van het gerestaureerde monument van Gaspard de Coligny, admiraal en leider van de hugenoten en schoonvader van Willem van Oranje. Vanwege deze familieband sinds de 16e eeuw tussen het geslacht Coligny en het Huis van Oranje en als uiting van de Frans-Nederlandse vriendschap deden koningin Wilhelmina en prinses Juliana alsook de Nederlandse burgerij dotaties en schenkingen om de restauratie van dit monument mogelijk te maken.<br><br> <A HREF="aankoop13Coligny2.pdf" TARGET="_BLANK">Krantenknipsel "La Hollande offre un tombeau à Coligny".</A><br><br> <A HREF="aankoop13Coligny3.pdf" TARGET="_BLANK">Monument van Gaspard de Coligny.</A><br><br> <A HREF="aankoop13Coligny1.pdf" TARGET="_BLANK">Toelichting van Frans Mombers bij het monument van Coligny".</A><br><br> <HR SIZE="3" COLOR="purple"><br> Mombers aan Van Tienhoven, Parijs 19 mei 1937: <br><br> 'Zeer geacht Heer Van Tienhoven<br> Amsterdam.<br><br> Vooreerst heb ik mij eenige foto's van dat zomerhuisje laten zenden. Bij de aanvrage tot oprichting daarvan heb ik dat afgeraden. Maar mijn broer heeft vijf zoons die allen goed oppassen en hun voornaamste uitspanning is in hun vrijen tijd naar de hei te gaan. Uwe opmerking ook anderen aldaar een buitenhuis willen hebben is juist. Ik heb echter aan niemand iets verkocht, noch vergunning gegeven. In alle uwe brieven wordt den wensch geuit om weer in de Loonsche duinen terug te komen. Wat ervan te zeggen! tegenover al die jeugd, kracht en geleerdheid vorm ik een zwakke schakel. Nochthans de basis, die tot succes kan leiden voor uwe medewerkers moet zijn, dat zij hun taak liefhebben en voor hun arbeid leven.<br> In dit opzicht meen ik met denzelfden geest bezield te zijn. Ik ben dan ook van goeden wil om aan uw verzoek te voldoen. Maar kalm aan. Ik moet beginnen mijn domicilie te verplaatsen naar België vervolgens zal ik als uitgangspunt voor mijn tochten Udenhout kiezen. Mijne methode in deze is "discretie" en met niemand over deze zaken te spreken, dan degenen die het direct aangaan. Wat een onderhandeling der perc. Westzijde prov. weg betreft, het is beter dit voorloopig te laten rusten.<br> Waarmede dus begonnen moet worden is de toezending van een lijst der perceelen die in aanmerking komen om zich bij het duingebied aan te sluiten zoo mogelijk een kaart ter orienteering. Een en ander deze mij eerst te zenden wanneer ik een kamer te Udenhout heb. U hebt dus daarvoor twee maanden tijd. Ik denk nog hier te blijven einde volgende maand. De tentoonstelling alhier zou met 1 Mei geopend worden, maar met al die stakingen is dit een maand uitgesteld. Ik weet niet of het op uw program staat dit jaar Parijs te bezoeken, maar kan ik u met een of andere inlichting van dienst zijn, met alle genoegen. <br> Het is nog altijd het zelfde gewoel en gedaver in dit Babylon het leven in deze steenwoestijn is meer fictie dan werkelijkheid. men kent de natuur uit de bioscoop en hetgeen men eet, zijn conserven. Duitschland komt volgens de bladen dan ook uit met een glazen mechanische mensch, die alle bewegingen maakt, waarin men het hart ziet kloppen, enz. ein erstklassiger Ersatz, dus.<br> Wees zoo goed mij eens te laten weten wat u van mijn voorstel zegt.<br> Met beleefde groeten Hoogachtend,<br> Frans Mombers.<br><br> Bij gelegenheid ontvang ik de foto's gaarne terug.<br><br> Wat de kaart betreft, deze zou ik splitsen in 4. Twee voor Loon en twee Drunen. Pardon, ik denk eraan zelf nog een groote verzamel Kaart thuis te hebben, kan dus een detail zelf uitteekenen. Ik heb weliswaar diverse kaarten en kadastrale opgaven indertijd aan Jan Pijnenburg afgestaan, maar de groote kaart meen ik nog te hebben.'<br><br> <IMG BORDER="0" SRC="aankoop13vijverenhuisje.jpg" width="872" height="1376" alt="Zomerhuisje familie Mombers" title="Zomerhuisje familie Mombers." HSPACE="10" align=left></a><br><P style="clear: left;"><br Van Tienhoven aan Mombers, Amsterdam 21 juni 1937:<br><br> 'Waarde heer Mombers, <br><br> Zeer tot mijn spijt heb ik langer dan een maand moeten wachten alvorens U te kunnen antwoorden op Uw brief van 19 Mei. Den laatsten tijd was ik zeer bezet door allerlei reizen en vergaderingen, terwijl daarenboven het werk op ons kantoor van maand tot maand toeneemt. Op zich zelf is dat laatste natuurlijk een gunstig verschijnsel, want een vereeniging als de onze mag nu eenmaal niet van rusten weten. Voor de toezending van Uw foto's zeg ik U vriendelijk dank. Vermoedende, dat U deze opnamen gaarne terug wilt ontvangen, sluit ik die hierbij weer in. Ik kan mij voorstellen, dat U deze plannen afgeraden hebt; aan den anderen kant echter kan ik mij natuurlijk indenken, dat Uw broer en zijn familie gaarne zooveel mogelijk van het bezit willen genieten. Nu wij uit Uw brief zien, dat dit zomerhuisje het eenige zal blijven op Uw uitgestrekte bezitting, steekt dit gebied toch nog gunstig af bij vele andere.<br> U weet, dat wij Uw vele bemoeiingen voor onze Vereeniging bijzonder op prijs gesteld hebben en dat nog steeds doen, en dat wij U als pushing power nog steeds missen. Uw vertrouwelijke mededeeling, dat U zich voorstelt langzamerhand naar het noorden te trekken, is voor ons een verrassing; U kunt er natuurlijk op rekenen, dat wij met niemand daarover spreken. Zoodra U in Nederland zijt, hopen wij een onderhoud met U te kunnen hebben en aan de hand van een kaart te kunnen nagaan welke vorderingen de Vereeniging den laatste tijd gemaakt heeft. Wij wachten dus Uw nadere berichten af.<br> Ik kan mij voorstellen dat U, na Uw verblijf in een wereldstad als Parijs naar de rust van het Brabantsche landschap verlangt.<br> Met vriendelijke groeten en met de meeste hoogachting,'<br><br> Frans Mombers zou die zomer niet de zee in Normandië of Bretagne opzoeken en ook zijn plan om naar België te verhuizen en vandaar naar Udenhout kwam niet tot uitvoering. Een jaar later verbleef hij nog altijd in Parijs, zoals we nog zullen zien.<br><br> Bron: archief Natuurmonumenten (Stadsarchief Amsterdam) met uitzondering van de foto van het zomerhuisje, die afkomstig is uit het door Huub Mombers te Druten beheerde familiearchief Mombers</p> <p><a href="index.html">Home</a></p> <!-- Start of StatCounter Code --> <script type="text/javascript"> var sc_project=6138950; var sc_invisible=1; var sc_security="901353c3"; </script> <script type="text/javascript" src="http://www.statcounter.com/counter/counter.js"></script><noscript><div class="statcounter"><a title="godaddy hit counter" href="http://www.statcounter.com/godaddy_website_tonight/" target="_blank"><img class="statcounter" src="http://c.statcounter.com/6138950/0/901353c3/1/" alt="godaddy hit counter" ></a></div></noscript> <!-- End of StatCounter Code --> </body> </html>